شبی پاییزی

می نویسم پاره ای خط از زندگی خود !

        می نویسم کلماتی از عقل خویش ...

که بعد از اندی روزها هوای نوشتنم مرا فراگرفته .

            با فکری راحت با غصه ای در دل سرم را به روی بالشتی از پر می گذارم ...

                                       شبی طولانی در نزدیکی است ...

    با سکوتی حاکی از رضایت !

                                                                          رضایت از چه از کجا ؟!

ای غصه ی در عقل و فکر راحتم :

  بگذار با غصه ی خود و شب آرامش بخش انتخابی داشته باشم !؟  

                                             برای ادامه ی شب !!!

در تفکرم خدایا کدام را بر گزینم ؟

                    شب آرامش بخش یا درد فکر غم ...

                                                     یافتم انتخابی !

      خطی کشیدم مبنی بر انتخاب

                                                                       که آن........

(( شب رضایت بخش است ))

                                    زیرا همیشه پایدار نیست!